AKP’NİN ADALETİ ALEVİLERE UZAK, CAFER ERÇAKMAK’LARA YAKIN.
Turan ESER
Cafer Erçakmak, Sivas’ta, yani katliam adresine 600 metre yakın bir mekânda ölmüş. Kendisi Madımak katliamının baş sanığı olarak firardaydı ve aranıyordu.  Ölümünün ardından yapılan açıklamalar ve tartışmalar tıpkı, yaşadığı dönemde yapılan samimiyetten uzak şekilde biçimde sürüyor.
Erçakmak’ın sırlarını kim biliyor ve katliamın sanıkları içinde neden özel bir ayrıcalığa sahip olduğu ve korunduğu bilgisine halen vakıf değiliz. Bu olayın tartışma ekseninde ciddi oranda eksik bırakılan yönler olduğu kanısına sahibiz. Bu yazı ile amaçlananda, bu eksikliğe ve vurdumduymazlığın arkasındaki niyetleri sorgulamaktır.
Bir an için kendinizi 35 insanla birlikte vahşice yakılarak katledilen12 yaşında Koray’ın annesi Hüsne Kaya’nın ve Şair Uğur Kaynar’ın kızı Elif Kaynar’in yerine koyarak düşünün;  Devlet yıllardır, oğlunuzun ve babanızın katilini Fransa’da olduğuna ve iadesi için girişimlerde bulunduğuna ve kırmızı bültenle arandığına inandırmış sizi.
Emniyet Müdürlüğü açıklamasında “Fransa’ya kaçtığını’’ beyan etmiş.
TUİK ise 25 Kasım 2009’da ‘’Kayıtlarımıza göre Cafer Erçakmak Fransa’da ikamet etmektedir” açıklamasını yapmış.
SSK ise Türkiye’de yaşadığına dair belgelere istinaden 5 yıl boyunca, 26 Mayıs 1998′e kadar Cafer Erçakmak’a emekli aylığı ödemiş.
Adalet Bakanlığı bu durumda sanığın yakalanmasına değil, yakalanmamasına önem verip, hatalı kırmızı bülten çıkarmış!
AKP’li, AKP yöneticisi ve AKP ile ilişki içinde olan Avukatlar ordusu ise, Sivas katliamında yargılanan tutuklu ve firardaki sanıkları savunmuş.
Türkiye’de AKP iktidarına şu ya da bu şekilde muhalif olan herkesin dinlendiği, takip edildiği ve susturulmaya çalışıldığı, cezaevlerine tıkıldığı bir dönemdeyiz.
Basılmamış kitabı suç olarak gören AKP iktidarı, bilgisayarda kitapları ve düşünceleri ele geçirirken ve imha ederken, maaş verdiği, her gün Sivas sokaklarında gezen ve en önemlisi bir insanlık katliamın sanığını yakalamamasının manidarlığı bu süreçte tartışılmıyor.
Adaletin AKP ve siyasal İslam lehine yaşandığı dönemdeyiz. Dün postallı adaletin mağduru olan Aleviler, bugün takunya adaletinin mağduru olmuştur.
Bu tablo içinde, insanlık suçu işlemiş bir katil, kentin orta yerinde ve insanları yaktığı otelin önünde her gün gezerken, AKP iktidarı, basılmamış kitapların avındaydı. 
Hüsne ana oğlu Koray’ın, Elif ise babası Uğur Kaynar’ın katillerinin ve katliamın gerçek sorumlarının bulunmasını ve açığa çıkarılmasını istiyor. Ama hükümetin kendisine katillere yakın, Hüsne Kaya ve Elif Kaynar’ada o kadar uzakta yaşadığını gösterdi. 
Şimdi soru kısa ve net; Biz kime güvenelim?
Katillerin ve sanıkların Avukat ordusunun neredeyse tümünün AKP’li olması bir tesadüf mü? Yoksa ideolojik bir gerçek mi? 
İnsanlık suçu işlemiş bir katil kollanarak, beslenerek, yardım ve yataklık yapılarak içimizde yaşatıldı. Oysa kendisi Madımak katliamının baş sanığı, insanlık suçu işlemiş! İnsanlığa yönelik katliamın 1 numarasıdır. Refah Partisi Üyesiydi. Refah Partisinden Sivas Belediyesi Meclis Üyesiydi Cafer Erçakmak! Katliam mekânına 600 metre yakında oturdu. Her gün Sivas’ın sokakların dolaştı. Madımak otelinin önünden geçti her gün. Her ay maaşını devletten aldı. Kim bilir her seçimde AKP için oyunu da kullanmıştır. Belki referandumda, kendini kollayanlar için EVET oyu da kullanmıştır.
AB ülkeleri hükümetleri Alevilerin adalet arayış çığlığını duymalıdır. “Kopenhag Kriterlerine” ne anlama geldiğini AKP hükümetine hatırlatmalıdır.  İleri demokrasinin, Alevilere ve farklı kültürel kimliklere uzak olduğu ve “kendine ileri demokrasi” derdinde olan siyasal İslamcı ve liberal eksenli saldırının göbeğinde yaşıyoruz.
Katillerin “milletin vekili” ve “milletin yöneticisi” olduğu bir ülkede “ileri demokrasinin” yaşanmadığı biz “adaletin” bize uzakta yaşamasını da bakarak görmekteyiz.
Hüsne Kaya ve Elif Kaynar adaletin peşinde.
Adalet ise onlara çok uzak…