Hakk’a Yürüyenin Sesleniş Gülbangı

(Cenaze erkânında)

-Bismişah!... Allah Allah!...

Tenim sunak taşında, canım ruhlar âleminde. Zâhir âlemde-can gölgemde bir ömür sürdüm; yedim-içtim; kondum-göçtüm. Bâtınımdan gelen seslere ilgisiz kalmadım. Doğa çağırdı, Tanrıma koştum. Belki kiminizi üzdüm, belki kiminizin hakkını yedim. Yaptımsa bütün bunları bilmeyerek yaptım; bilmemek benim kusurlarımı ortadan kaldırmaz.

İşte hepinizin huzurundayım: Hepimiz için geçerli yasa; Hak’tan geldik Hakk’a gideceğiz. Haklarınızı helal edin. Bunu niyaza geldim.

Yaşam gelip geçicidir. Pirimiz Hünkâr Hace Bektaş Veli’nin; Benim üç iyi dostum vardır: Ben ölünce birisi evde kalır, birisi yolda kalır, birisi benimle birlikte gelir. Evde kalan malımdır, yolda kalan ailem ve yakınlarımdır, benimle birlikte gelen ise iyiliklerimdir, sözlerini unutmayın.

Beni bedensiz bırakmayın, bana acı çektirmeyin. Sırrımız ortada kalıp utancından kıvranmasın. Allah Eyvallah! Gerçeğe Hû!