Kemal Kılıçdaroğlu İstanbul Büyük Şehir Belediye Başkanlığı’na adaylığını koyduğu zamanki balıkçıların ve bazı esnafın gösterdiği tepkiler ile Alevilerin gösterdiği tepkiyi birbirine karıştırmaktadır. Alevilerin tepkilerini, AKP yanlısı sıradan insanların tepkileri olarak algılamaktadır.

İnsanlar çeşitli iddialarla kamuoyunun karşısına çıkıyor. İddialarını sıralıyor. Halk izliyor. Bireyler kendi başlarına kaldıklarında izlediklerini tartıp düşünüyor. Sonunda bir kanaate varıyor. Sağlam kanıtlar getiren konuşmacıya, siyasetçiye doğal olarak bir gönül akışı oluyor. Kemal Kılıçdaroğlu da bu insanlardandı. CHP’de siyaset yapmasına rağmen halk onu farklı bir yere koymuştu. Yolsuzlukları, hırsızlıkları sağlam kanıtlarıyla ortaya koyan bir kişi olarak değerlendirilmişti. Ona kurnaz bir siyasetçinin taktığı ismi de benimsemişlerdi: “Gandi Kemal…”

CHP’den İstanbul Büyük Şehir Belediye Başkanlığı’na aday olmasına rağmen, halk daha çok kişisel kimliğini ön plana çıkartmış, onun şahsına oy vermişti. Kılıçdaroğlu denildiğinde, çalmayan, çırpmayan, rüşvet almayan, en yakınını dahi kayırmayan bir kişilik akla gelmekteydi.

Kadim bir tartışma var. Dini olanın mı ahlakı olur, yoksa ahlakı olanın mı dini olur, diye. Din savunucuları dini ön plana çıkartarak ahlakın kaynağının din olduğunu söylerler. Oysa Alevilerde durum tam tersidir. Aleviler önce insan olacaklar, sonra cem yapacaklar. Bu yüzden sorgu-sual, ya da sorgu-görgü Aleviliğin olmazsa olmazıdır. Dara durmayan, sorgu sualden geçmeyen lokma da yiyemez, semah da dönemez. Demek ki önce doğru olacaksın, sonra cem erkanının karşısına çıkacaksın.

Doğru olmak, dürüst olmak, hırsız olmamak, koymadığını almamak, yalan söylememek, iftira atmamak, yolsuzluk yapmamak gibi değerler normal insan değerleridir. Üzerinde fazlaca konuşmaya gerek yoktur. Ancak tam tersi olursa üzerinde konuşulabilir. Çalmanın, çırpmanın, hırsızlığın, yalanın, dolanın hakim olduğu bir yerde doğru olmak meziyetmiş gibi görülebilir. Oysa insan olmak, doğru olmak normal bir değerdir.

Aleviler genellikle CHP içinde siyaset yapıyor. CHP’yi sol görüyor. Devrimciler büyüklerini eleştirdiklerinde ise “Ne yapalım, başka parti yok” diyorlar. Türkiye sanki laikmiş gibi, laikliği CHP savunuyormuş gibi sanıyorlar. Bu yanlış algılama örneğin AKP’de siyaset yapmayı yanlış, CHP’de siyaset yapmayı ise doğruymuş gibi gösteriyor. Bir yanılsama gibi.

CHP Genel Başkanı Deniz Baykal, Kemal Kılıçdaroğlu’nu CHP’ye kazandıran kişidir. Ancak son dönemde halk Kemal Kılıçdaroğlu’nu Deniz Baykal’a rakip olarak görüyordu. Kemal Kılıçdaroğlu ise ısrarla bu görüşü reddediyordu. Deniz Baykal da hiçbir zaman bu haberlerden rahatsız olmadı. Kemal Kılıçdaroğlu’na güvenmesinin boşuna olmadığını anlamış olmalıdır.

Kemal Kılıçdaroğlu hırsızlığın, uğursuzluğun hakim olduğu bir alanda halkın gönlünü kazandı. Ona dürüst kişi dediler. Ancak ne zamanki CHP Genel Başkan Yardımcısı Onur Öymen Dersim katliamını alkışladı ve bugün de Kürtlere aynı sonu önerdi, Kemal Kılıçdaroğlu zor bir karar vermek zorunda kaldı. Onur Öymen çiviyi çaktı. Çivi yerinden çıkmaz. Kemal Kılıçdaroğlu kendisini bataklıktan kurtarma fırsatını eliyle itti, CHP çatısı altında kalmak için ayağının altındaki zemini parçaladı. Toplumsal gerçeği reddetti, onun karşısında büküldü. Dersim katliamını dünyada her toplumun başına gelecek sıradan olaylarmış gibi anlattı. Kamu vicdanının kabul edemeyeceği şekilde kendisine gösterilen tepkileri sıradanmış gibi gösterdi. Oysa Alevilerin vicdanları binlerce yılda oluşmuştur. Doğruyu eğriyi sezinlerler. Öyle de oldu. Kemal Kılıçdaroğlu inandırıcılığını yitirdi. Kendi atasına, dedesine, akrabalarına, pirlerine, seyitlerine, dedelerine, taliplerine karşı safını buldu, değiştirdi. Safını katliam savunucu ve öneren Onur Öymen’in yanında seçti. Kemal Kılıçdaroğlu siluetinin arkasında boş gölge imiş. Alevi edep erkanını bilmiyormuş. Karar günü geldiğinde zalimin tarafını seçmiştir. Halkımızın bir deyişi var: “Sen kendi aynana bak da öyle gel” diye. Kemal Kılıçdaroğlu mutlaka aynaya bakmış özünü görmüştür. Çünkü düşünme fırsatı oldu. Özünün çürük olduğu, Alevi felsefesine uymadığı anlaşılmıştır. Bilindiği gibi Alevilerin en çok değer verdiği “İkrar”dır. Kemal Kılıçdaroğlu’nun yolunun, Seyit Rıza’yı ve yoldaşlarını, halkımızı, erenlerimizi ve taliplerimizi katledenlerin yolu olduğu ayan beyan ortadadır. Zira Seyidimiz zalimlere şunları söylemişti: “Sizin yalanlarınızla, hilelerinizle baş edemedim. Bu bana dert oldu. Ben de önünüzde diz çökmedim bu da size dert olsun!”

Bundan böyle Kemal Kılıçdaroğlu önüne dosyaları koyup yolsuzluktan, hırsızlıktan söz etse de inandırıcılığı olmaz. Onu televizyonlarda gören Aleviler gönüllerinde sevgi ile değil ikircikli tutumu ve safını belirlemesi ile izleyeceklerdir. İzleyeceklerini de sanmıyoruz. Onun yapması gereken CHP’yi derhal terk etmekti. Siyaset yapması gerekmiyordu. Evinde oturması daha iyiydi. Kemal Kılıçdaroğlu kendisine güvenenlerin duyguları ile oynamıştır. Çok yakından bildiği yalanların hilelerin karşısında direneceğine diz çökmüştür.

Kemal Kılıçdaroğlu kendisine güvenenleri incitmiştir, dik durmamıştır. Halkın ona taktığı “Gandi Kemal” yakıştırması doğru değildi. Gandi İngilizlerin partisinde siyaset yapmadı. Gandi sözcüğü dik ve halkın yanında duruşu çağrıştırmaktadır. Mahatma Gandi İngiliz emperyalizmine karşı uzlaşmazlığın, kendi halkının yanında duruşun sembolüdür. Oysa Kemal Kılıçdaroğlu kendi halkını ortadan kaldırmaya, kökünü kazımaya çalışan bir anlayışın ve bir partinin safındadır. Mahatma Gandi ile Kemal Kılıçdaroğlu arasındaki fark çok açıktır. Bu yüzden Kemal Kılıçdaroğlu’na “Gandi Kemal” denmesi “Gandi” sözcüğünün içeriğinin boşaltılması anlamına gelmektedir.

Halkımız artık CHP’ye oy vermemeli, kardeşlerimiz CHP’de siyaset yapmamalıdır. CHP’yi sırtlarında taşımayı bırakmalıdırlar. Oy verecekleri parti yoksa sandık başına gitmemeli, gitseler de boş oy atmalıdırlar. Kaldı ki ÖDP gibi, EMEP gibi, DTP gibi partiler var. Onları büyütmek lazım.

Alevileri, devrimcileri hesaba katmak gerekiyor. Toplumun en bilinçli, çabuk kavrayan kesimidir. Kemal Kılıçdaroğlu gittiği toplantılarda, seminerlerde, konferanslarda ciddi tepkilerle ve sorunlarla karşılaşacaktır. Kemal Kılıçdaroğlu gözümüzün bebeği Alişer ve Zarife’yi öldüren Rayber’e benziyor. Ama aralarında bir fark var. Kemal Kılıçdaroğlu kendisini öldürmüştür.

ÜNSAL ÖZTÜRK