Bir soru sordum « bu el kimin eli » diye,  her Alevi hemen dönüp önce kendi eline baktı. 

Yazıyı okuyan büyük çoğunluk, bu elin kendine ait bir el olmadığını hemen anladı ve bu tespitime iltifatlarda bulundu. Kimileri şekilsel de olsa kendi eline benzetmiş olacak ki, önce alındı, sonra telefonuna sarıldı, özelime yazdı ve daha sonra kendi adına rahatladı fakat toplum adına rahatlıyamadı. Kimileri de alıp bu yazıyı taş niyetine, kurumlarımızın başına fırlattı.

 Elbette ki kimin bu yazıyı hangi pencereden, hangi ruh haliyle okuduğunun da rôlü büyük. Sebep her ne olursa olsun, bir yazıdan bu kadar farklı anlamlar çıkarılabiliyorsa eğer, kabul etmeliyim ki, bu yazı muğlak kalmış ve amacına ulaşmamıştır. Bu eksik bana aittir ve tamamlamak istiyorum. Edebi ve duygusal yazılarda ne kadar kesin yargılardan uzak kalırsanız o kadar etkileyici olduğunu bilirim.Ancak işin içine siyaset girince, bir o kadar da tehlikeli ve keskin  olabiliyormuş. Bu el  kimin eli ? derken, uzun zamandır Alevi toplumunun üstünde bir karabulut gibi gezen, arada bir üstümüze sis olup çöken ve aramızda dolaşarak kan döken dışımızdaki o elden söz ettim.

Alevileri Dersim,Çorum, Maraş, Sivas ve Gazi Katliamları‘nı ve bir dizi olayları hazırlayan dışımızdaki o elden ! Tanrı‘yı insanda, doğada, sevgide gören ve mazlumun yanında olan, eşit hakları inancının merkezinde barındıran Alevi toplumu bu özelliğindendir ki katliamlara maruz kalmıştır.

Ne yazıkkı tarih boyunca kendini koruma ve savunma mekanizmalarını oluşturamamıştır. Bugün bile, bu güzel değerlerin sahibi 20 milyonluk bir toplum, ortak iradesiyle, kurumlarıyla, medyasıyla, ekonomisiyle ve diplomatik ağıyla etrafını örememiştir. Sosyal ve demokratik müttefikleri henüz beklenen olgunluğa kavuşamamıştır. Bu yüzden Aleviler savunmasızdır. 

Biz Strasbourg da, Cumhurbaşkanı Abdullah Gül ve bakanların yüzlerine, yakılan 35 Canımızı haykırdığımızda, MHP ve Milli Görüşçüler hep birlikte hem de Avrupa‘nın başkentinde bizi linç etmeye kalkışırken, öbür yandan  ‚Çamurlu açılım‘lar, Tekir Yaylası‘nda ülkücü semahlar, Muharrem iftarları, köylerimize  imamlı camiler dikerek, yeni bir Alevi kuşağını ezan sesiyle büyütenler, ellerini içimize kadar uzatarak boşlukları doldurmaya çalışıyorlar ! Bu elin işini kolaylaştırıcı, eksikliklerimize, yanlışlarımıza ve içimizde taşıdığımız anlayış ve davranışlara, bir olamamaya, iri olamamaya da dikkat çekerek, kararlarımızı kolektif ve akıl birliğiyle alarak, demokrasiyi içselleştirerek, her tür zenginliğin mevcut olduğu toplumumuzdaki potansiyelin önünü açmanın aciliyetine dikkat çektim. 

Her kim ki böyle bir el var, üzerimizde  etkisi de var diyorsa eğer, o zaman önlemlerini almaya katılsın. Her kim ki böyle bir el yok, üzerimizde etkisi de yok diyorsa eğer, o zaman çıksın olmadığını ispatlasın. Derdin derini bizde, dermanı ellerimizde demek istedim sadece sevgili Canlar! Sevgi ve saygılarımla. Not: Bu yazılar, zaman zaman sizlerle paylaştığım kişisel makalelerin bir halkasıdır. Katılana da katımayana da saygılar sunarım. Strasbourg,

14.10.2008                                                               

Bu e-Posta adresi istek dışı postalardan korunmaktadır, görüntülüyebilmek için JavaScript etkinleştirilmelidir